వారసత్వంలో గౌరవం కావాలంటున్న కురు వృద్ధుడు
మూడు సంవత్సరాలుగా వృద్ధాశ్రమంలోనే జీవనం
తల్లిదండ్రులను చివరి దశలో ఆదుకోవాల్సిన బాధ్యత వారసత్వానిదే..
వనస్థలిపురం, సెప్టెంబర్ 8 (స్పెషల్ ఎడిషన్):
“జీవితాంతం కష్టపడ్డాను… నా వాళ్ల కోసం సంపాదించాను… పావలా ఉన్నదాన్ని రూపాయి చేశాను. చివరికి ఆ రూపాయి కూడా నా చేతిలో లేకుండా పోయింది. కన్నబిడ్డలు, మనవళ్లు ఉన్నా అనాథలా మిగిలాను. నాకు కావాల్సింది ఆస్తి కాదు… నా వారసత్వం నుంచి గౌరవం, ఆప్యాయత, చివరి రోజుల్లో ఒక నీడ కావాలి…” అంటూ ఓ కురువృద్ధుడు కన్నీటి పర్యంతమయ్యాడు. మూడు సంవత్సరాలుగా వృద్ధాశ్రమంలో జీవిస్తున్న భీమిడి ఎల్లారెడ్డి తన ఆవేదనను చెప్పుకునేందుకు మంగళవారం వనస్థలిపురం పోలీస్స్టేషన్ మెట్లు ఎక్కారు. తనకు న్యాయం జరగాలని, తన వారసత్వం నుంచి తనకు దక్కాల్సిన గౌరవం, ఆదరణ లభించాలని కోరుతూ తన గోడును వెల్లబోసుకున్నారు. తాను పుట్టి పెరిగింది అల్మాస్గూడలోనేనని, జీవితంలో ఎన్నో కష్టాలు పడి సంపాదించిన ఆస్తి, సంపదను తన కుటుంబ సభ్యుల కోసం వెచ్చించానని ఆయన తెలిపారు. తనకు ఇద్దరు కుమారులు, ఒక కుమార్తె ఉన్నారని, అయితే ఒక కుమారుడు మరణించాడని ఎల్లారెడ్డి ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు. కుమారుల పిల్లల నుంచి కూడా తనకు ఇబ్బందులు ఎదురవుతున్నాయని, వృద్ధాప్యంలో తనను ఆదరించాల్సిన వారు తనను బాధించే పరిస్థితి ఏర్పడిందని వాపోయారు. జీవితంలో సంపాదించినదంతా తన కుటుంబానికే అందించానని, కానీ చివరి దశలో మాత్రం తనకు కుటుంబ సభ్యుల ఆదరణ లేకుండా పోయిందని కన్నీటి పర్యంతమయ్యారు. “నా పిల్లలు బాగుండాలని కోరుకున్నాను. వాళ్ల భవిష్యత్తు కోసం నా జీవితాన్ని ధారపోశాను. నేను సంపాదించినదంతా నా వాళ్లకే ఇచ్చాను. కానీ ఈ రోజు నేను వృద్ధాశ్రమంలో ఉండాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది. మూడు సంవత్సరాలుగా అక్కడే ఉంటున్నాను. నా పరిస్థితి గుర్తుకొస్తే నా కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి” అని ఎల్లారెడ్డి ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు. వృద్ధాప్యంలో తల్లిదండ్రులకు అండగా నిలవాల్సిన కన్నబిడ్డలే వారిని దూరం చేయడం బాధాకరమని ఆయన అన్నారు. తల్లిదండ్రులు తమ జీవితాలను పిల్లల కోసం త్యాగం చేస్తారని, అదే తల్లిదండ్రులు వృద్ధాప్యంలోకి వచ్చినప్పుడు వారిని చూసుకోవడం పిల్లలు, మనవళ్లు, కుటుంబ సభ్యుల బాధ్యత అని పేర్కొన్నారు. వృద్ధాశ్రమాలు పెరుగుతున్న తీరు సమాజంలో కుటుంబ విలువలు క్రమంగా తగ్గిపోతున్నాయనే ఆందోళన కలిగిస్తోందన్నారు. తనకు ఇప్పుడు కావాల్సింది పెద్ద సంపద కాదని, చివరి రోజుల్లో తన వారితో గౌరవంగా ఉండే అవకాశం మాత్రమేనని ఎల్లారెడ్డి స్పష్టం చేశారు. “కన్నవాళ్లు ఉన్నా ఒంటరిగా మిగిలిన జీవితం ఎంత బాధాకరమో నా పరిస్థితి చూస్తే తెలుస్తుంది. వాళ్లు సంతోషంగా ఉన్నారని తెలిసి ఒకవైపు సంతోషమే అనిపిస్తుంది. కానీ నా జీవితంలో మాత్రం ఆ సంతోషం ఎందుకు లేదనే బాధ వెంటాడుతోంది” అని ఆయన పేర్కొన్నారు. తనలాంటి పరిస్థితి మరే వృద్ధుడికీ రాకూడదని, వృద్ధులను నిర్లక్ష్యం చేసే కుటుంబ సభ్యుల్లో మార్పు రావాల్సిన అవసరం ఉందని ఎల్లారెడ్డి కోరారు. తల్లిదండ్రులను కేవలం ఆస్తి, సంపద ఉన్నంతకాలమే కాకుండా, వారి చివరి శ్వాస వరకు ప్రేమతో, గౌరవంతో చూసుకోవాలని సమాజానికి విజ్ఞప్తి చేశారు. మూడు సంవత్సరాలుగా సాగుతున్న తన పోరాటానికి ఎప్పటికైనా పరిష్కారం లభిస్తుందా? లేక తన గోడు ఇలాగే మిగిలిపోతుందా? అనే ప్రశ్నతో ఆయన ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. తన వారసత్వం నుంచి తనకు రావాల్సిన గౌరవం కోసం ఆయన చేస్తున్న పోరాటం ఇప్పుడు కుటుంబ వ్యవస్థపై, వృద్ధుల పట్ల సమాజ బాధ్యతపై ప్రశ్నలు లేవనెత్తుతోంది. భీమిడి ఎల్లారెడ్డి జీవితానికి సంబంధించిన పూర్తి వివరాలు, ఆయన ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలు, మూడేళ్లుగా సాగుతున్న పోరాటం వెనుక ఉన్న అసలు కారణాలపై మరిన్ని వివరాలు తదుపరి ఎపిసోడ్లో…